Persbericht:

L’UF OMARMT POLITIE

Harmonie L’Union Fraternelle (L’UF)  geeft op 18 mei a.s. een concert in de Schalm in Veldhoven. (Aanvang 19.30 uur en toegang € 7.00).

Zoals de laatste tijd gebruikelijk maken we van dit concert ook nu weer niet zo maar een "klassiek" gebeuren. Neen, we proberen door samenwerking met anderen en door programmakeuze aan elk concert een extra dimensie te geven. Wij denken ook dit keer weer in deze opzet geslaagd te zijn.

Samenwerking

Het doet ons veel genoegen dat de Politie Muziekvereniging Brabant Zuid-Oost haar medewerking aan ons concert wilde geven. Dit in 1994 na de reorganisatie bij de politie ontstane corps, onder leiding van Martien Maas  leverde sindsdien een gedegen, op hoog niveau staande concertenreeks af, o.a. hun jaarlijkse najaarsconcert. Hun programma beslaat het hele harmonierepertoire, van klassiek tot big band etc. Hun dirigent Martien Maas (1963, Deurne) studeerde o.a. aan het conservatorium van Tilburg (ha-fa-bra, schoolmuziek en piano) en elders (masterclasses), heeft een ruime internationale ervaring als pianist en dirigent. Op menige professionele CD is hij te horen. (bron: politie-website Corps Brabant Zuid-Oost)

Programmakeuze

Het gedeelte voor de pauze zal door L’UF gevuld worden, na de pauze dus door de polititiemuziekvereniging.

L’UF zal allereerst een concertmars: The Centurion, van Trevor Sharpe spelen. Een stevige engelse mars voorzien van alle ingredienten voor muziek zoals van een goede harmonie verwacht mag worden. Vervolgens een "Concert voor twee trompetten, orkest, 3 hoorns en piano" van Otto Ketting, de solisten hierbij zullen zijn Guus Dohmen en Jeroen Troost.

Daarna de "Bolero" van Maurice Ravel. Over dit klassieke werk willen we slechts melden, dat door zijn opzwepende muziek dit stuk de toehoorders waarschijnlijk van de stoelen laat komen als het slotakkoord geklonken heeft. We eindigen met "The Magnificent Seven" van Elmer Bernstein, een ook weer door de klankkleur en de snelle, prima sfeer-tekenende muziek zeer moeilijke, maar ook zeer tot de verbeelding sprekende afsluiting van het L’UF- muziek­gedeelte.

De politiemuziekvereniging speelt de volgende stukken: "Arsenal" van J. v.d. Roost, "Apalachian Ouverture" van James Barnes, "Os Passaros do Brasil" van Kees Vlak, "Vaudeville Suite" van Pi Scheffer, "Lord of the Dance" van Ronan Hardiman en de mars "Punjaub" van Payne.

Het concert zal worden afgesloten  met een door beide verenigingen gezamenlijk te spelen mars: "Olimpica", marcia sinfonica van Giovanni Orsomando.

Concertino voor twee trompetten, orkest, 3 hoorns en piano

Otto Ketting (Amsterdam 1935) studeerde trompet aan de conservatoria van Den Haag en Munchen. Hij hanteert - bewust en min of meer provocerend - twee stijlen: een traditionalistisch-muzikanteske en een avantgardistisch-experimentele. Hij componeert voornamelijk instrumentale muziek, voorst balletmuziek, de opera Ithaka (1986) en filmmuziek (o.a. bij Haanstra’s Alleman, 1963).

Het "Concertino voor twee trompetten, orkest, 3 hoorns en piano" schreef hij in 1958 en het werd voor het eerst gespeeld in Rotterdam in het kader van een eindexamen voor het Kon. Conservatorium in Den Haag. Het maakt deel uit van een serie composities "speelmuzieken"  voor diverse koperinstrumenten en ensembles, omdat er in die tijd  behoefte was aan meer hedendaags repertoire daarvoor. Het werk bevat 6 delen.

De solisten

Guus Dohmen: Hij stamt uit een muzikale familie. Er werd en wordt veel gezongen en gemusiceerd door zijn broers, zussen en ook door zijn 2 zoons. Guus kreeg zijn eerste bugel van zijn vader toen hij 8 jaar werd. Na de basis der muzikale opvoeding gekregen te hebben als leerling van een Geleense bugellist en aan de Geleense muziekschool (8 jaren) en als  bugelspeler bij de plaatselijke harmonie (Oud-Geleen) had Guus 6 jaar trompetles aan het conservatorium van Maastricht (trompet en HaFa-directie) o.a. van H. Cardous en P. Stalmeier Daarna volgde hij diverse workshops en masterclasses. Het mooie van het trompetspelen (en koperblaasinstrumenten in het algemeen) vindt Guus, dat dit de enige instrumenten zijn waar je de muziek met je eigen lichaam produceert. Hij speelt trompet in Het Philips Symphonie Orkest en in "De Koninklijke" harmonie van Thorn. Verder dirigeert hij diverse HaFa-orkesten  en andere ensembles. Voorts geeft Guus trompetlessen o.a. aan de Veldhovense muziekschool. Als hobbies geeft hij aan: Muziek ... Muziek ... muziek ... en ... motorrijden ... en ... genieten!

Het stuk van Otto Ketting heeft Guus al sinds zijn studie in Maastricht geïntrigeerd. Het benut alle mogelijkheden van de trompet en maakt gebruik van alle virtuoze mogelijkheden van het instrument, laat het fluisteren, gillen, agressief maar ook emotioneel klinken! Het instrument komt, mede door de heel subtiele begeleiding volledig tot zijn recht.

Guus zegt graag samen met de harmonie "L’Union Fraternelle" te willen spelen, omdat de harmonie tot hoge prestaties in staat is, zonder het plezier in het muziek maken en de gezelligheid uit het oog te verliezen, hetgeen vooral te danken is aan de gedreven vakman Berry van Oort, die al meer dan 30 jaar zorgt voor genoeg gezonde spanning en ontspanning.

Voor insiders: Mocht er toch iets fout gaan bij Guus’ spelen, dan ligt het in ieder geval niet aan "De Koninklijke", vraag dat maar in Thorn!

Jeroen Troost bespeelt nu 14 jaar de trompet en heeft nog steeds les van Guus Dohmen via de Veldhovense Muziekschool. Daarnaast heeft hij lessen gehad van Theo Wolters (Concert­gebouw Orkest en trompetdocent aan het conservatorium Tilburg) en Frits Damrow (Concertgebouw Orkest en trompetdocent conservatorium Amsterdam). Hij koos trompet en geen klarinet "omdat mijn ouders ook klarinet speelden en ik wilde eens wat anders!"

Behalve bij de harmonie L’Union Fraternelle speelt Jeroen bij een op hoog niveau muziek makende Egerländer kapel uit Bergeijk "Die Edelweiss Kapelle". Voorts heeft hij gastspelen gedaan bij het Philips Symfonie Orkest o.a. in het Concert Gebouw in Amsterdam, het Frits Philips Muziekcentrum in Eindhoven en in een zaal in Dortmund (Dld).

Over het te spelen concertino zegt hij: "In dit concertino komt bijna alles aan bod: de langzame gedeeltes kan je mooi gedragen spelen en in de snelle delen komt de techniek en de virtuositeit meer aan bod." Aldus Jeroen Troost.